Spring landschap 1 - 2012
LJetni pejsaz 2 - 2011
Spring landschap 2 - 2012
After the rain - 2011
Pejsaz sa dracama - 2011
Storm - 2010
Compositie 1 - 2010
Compositie 2 - 2010
A 4 - 2010
Last night - 2010
Dancers of death - 2010
Talking in the Opera (Friends from Luciano Pavarotti) - 2007
La discussion - 2009
Red rain (Koljaci svinja) - 2009
Old friends - 2006
U zici - 2009
Rebellen - 2009
Odmor - 2010
Village people - 2009
Slika 2 - 2010
Horizon van Ferrara - 2006
Oog - 2010
Landschap 12 - 2010
Landschap 11 - 2010
Portret 1 (Nesretna Kata) - 2010
Horacio Bollini, Kunstcriticus, Argentinië
We staan oog in oog met een Nederlands-Kroatische kunstenaar en zijn kunst lijkt op de verspreiding van het oude geschrift Glagoljica, een opkomst in de paleografie / handschriftkunde van Kroatië.
Maar meer dan dat, Dujic werkt met de spontaniteit / onbevangenheid van de jazz. Zijn verstrooidheid / abstractie doet denken aan een jamsessie: het is adembenemend en geeft de omringende sfeer weer. De kalligrafieën / schoonschrijfkunst wisselen elkaar af en zijn met elkaar verweven. Het kleurenspel omvat de de kalligrafieën in een onzichtbare structuur en vermijdt zo dat die onvormelijkheid overloopt en overheerst. Wat voor een werk het ook mag zijn, het is die drift van het omringende, op doek geschilderd zoals een seismograaf de trillingen en de beweginginge registreert van de tektonische lagen. In zijn portfolio blijkt de interesse om te weerspiegelen, door middel van verstrooidheid, de mens. Mannen en vrouwen van alle kanten. Mensen in de wereld. Een pluralistisch concept en bij uitstek eigentijds. (de overeenkomst met Action Painting de Pollock is erg duidelijk, maar niet voor dat hele onnauwkeurige). Dujic stelt verschillende werken voor die een voorlopige opeenvolging zijn. Het geheel lijkt op een sage, een grote film in hoofdstukken. Waarom? Simpelweg, omdat de beperkende kantlijnen van het werk als een gesloten geheel, zoals visie en tentoonstelling, een ritmisch impuls zouden overweldigen.
Die impuls maakt het traditionele concept bekend van de schilderachtige ruimte. Het antwoord op dit, de vrijheid van deze schrijfwijzes is zo intens, dat zelfs binnen hortus conclussus... het werk ademt uitputtende vitaliteit.
CV:
Slavko Dujić Geboren in 1959 te Knin (Kroatië). Hij volgde een opleiding aan de Pedagogische Academie van de Universiteit te Banja Luka (Bosnië-Herzegovina). Daarna bekwaamde hij zich in de schilderkunst aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten te Hasselt. Hij specialiseert zich in abstracte kunst en maakt daarbij gebruik van elementen uit het oude Kroatische schrift. Schilderen is voor Slavko Dujic het vertellen van een emotioneel verhaal over gebeurtenissen en mensen. Hij exposeert regelmatig in Nederland, België, Frankrijk, Italië, Duitsland en USA.